"ลุงบุญมี...ระลึกชาติ"
แสนยานุภาพ...ไม่ธรรมดา
นิทานเรื่อง.. ท.ทหาร อดทน
วันนี้ทะเลาะกับเพื่อน
ถ้าคนเราฟังแต่เหตุผลของตัวเอง...ก็มีแต่ตัวเองเท่านั้นแหละที่ถูก
เครื่องบินรบ F5
เครื่องบินรบ
มองแววตาให้ลึกหน่อย...
ASEAN CONCERT
ซุปเปอร์ (ส้น) ตีนไก่
วันซวย แม่ง ซวยทั้งวัน
คำสัญญาของฉัน...มั่นคงเสมอ
ลงทะเบียนหัวใจ...ภาระเย๊อะ เยอะ
ทุกอย่างมันอยู่ที่ใจ
โปรดจงมั่นใจ...ฉันขอสัญญา
หากจะรักรักนั้นต้องทั้งหมด...เกียรติยศฤาชีวิตปลิดให้ได้
ตราบใดที่ลูกยังมีลมหายใจ
วันเกิด ตื่นเต้น ไม่เคยอายุมากขนาดนี้
ฟ้าใหม่แล้วละนะน้อง...สงกรานต์เราร้องทำนองเพลงโทน
อำนาจการทำลายล้างสูง!
ฝากฝันไว้เดี๋ยว...จะเลี้ยวไปเอา
มีสิ่งหนึ่งที่ยัง...ค้างใจอยู่
เช้าวันใหม่ ยังอยู่กรุงเทพที่เดิม
ํีYou are my inspiration



เครื่องบินรบ F5

วันนี้มาแปลก เห็นรูปเครื่องบิน F5 ผ่านตา ไป นึกถึงความหลังขึ้นมาทันที ไม่ได้ขับ เขิบ มันเป็นหรอกจ้ะ เพียงแต่ว่าเครื่องบินรบของทัพอากาศเป็นสิ่งที่คุ้นเคยมากที่สุด มาทั้งชีวิต เลยก็ว่าได้

เมื่อก่อนตอนยังเรียนหนังสืออยู่ต่างจังหวัด สิ่งที่ปลุกเราตื่นนอนตอนเช้าไปโรงเรียนก็คือ “เครื่องบินรบ”มันอาจจะฟังดูแปลก แต่เราแสนจะคุ้นเคยกับมันเหลือเกิน

 

ตอนเด็ก เรา แสนจะเบื่อหน่ายกับเสียงเครื่องบินที่ดังลั่นจนบ้านสะเทือน (สะเทือนจริงๆนะ)เพราะมันรบกวนเวลานอนเราเสียป่นปี้ มันทำให้เราตื่นได้ง่ายกว่าเสียงแม่ปลุกเสียอีก  เราก่นด่าเพราะความหนวกหูยามเครื่องบินผ่านหลังคาบ้าน แต่แปลกที่พ่อเราฟังมันด้วยรอยยิ้ม แล้วจะบอกเราเสมอว่าเป็นเครื่องบินประเภทไหน พ่อเราแค่ฟังเสียงก็แยกออกแล้วนะว่ามันเร็วเหนือเสียง ชื่ออะไร มาจากไหน และแทบจะบอกเราว่าใครเป็นคนขับลำนั้น

เราก็ได้แต่รีบอาบน้ำแล้วไปโรงเรียน เพราะบ้านไกลจากโรงเรียนมาก พ่อจะคอยส่งไปโรงเรียนบ้าง บางครั้งก็แม่ แต่เครื่องบินเนี่ยจะบินโฉบเฉี่ยวส่งเราทุกเข้าไป  

พอเมื่อเราโตขึ้น หูเรากับเจ้าเครื่องบินลำเดิมก็เหมือนจะปฏิสัมพันธ์กันได้ดี เพราะเราจะไม่บ่นอีกแล้วแต่เราจะตื่นเพราะมันคือนาฬิกาปลุกที่แสนวิเศษเครื่องเดียวที่ได้ผลชะงัดนักแล

และเมื่อเราขึ้นม.ปลาย เรากับเสียงเครื่องบินก็แทบ รู้จักกันดี บางทีพ่อจะยืนมองแล้วชี้ เฮเลคอปเตอร์ ให้เราดูแล้วบอก ข้อมูล ต่างๆที่พ่อได้รับการฝึกฝนมาให้แก่เราได้ซึมทราบ พ่อดูจะรักกับสิ่งที่พ่อเกิดมาเพื่อมันมาก เพราะพ่อจะบอกเราให้รู้ในสิ่งที่พ่อภาคภูมิใจที่ได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของมัน

แต่พ่อคงไม่รู้ว่าเราไม่ได้ใสใจอะไรกับมันมากนัก....ได้แต่ยืนมองมันเป็นเพื่อนพ่อเท่านั้น

 

มาตอนนี้ เราขึ้นมาเรียน มหาวิทยาลัย ที่ต่างจังหวัด เราเปรียบเมืองหลวงแห่งนี้เป็นต่างจังหวัดสำหรับเรา เพราะเราไม่ได้อยู่ที่นี่ เราไม่ได้เกิดที่นี่ และเราก็ไม่อยากตายที่นี่

 

หูเราไม่ได้รับรู้ รส นั้นอีกต่อไปแล้ว  เสียงดังสนั่นจนแก้วหูกระดิก 5555


พ่อบอกเสมอ โอ....เป็นลูกทหาร ต้องเข้มแข็ง ต้องอดทน โอก็เชื่อว่าโอก็จะเป็นให้ได้ดั่งที่พ่อบอก แต่ตอนนี้แค่คิดถึงเสียงเครื่องบินจนจับขั้วหัวใจ เท่านั้น....


ถ้าโอได้กลับบ้านไป นั่ง ฟัง เสียงเครื่องบินได้อีกครั้งก็คงจะดี .... โอ ตราตรึงมันไว้ในความทรงจำ


อย่างน้อย....เสียงเครื่องบินรบ....ก็เป็นนาฬิกาปลุกที่ดีที่สุด และ ได้ผลที่สุด สำหรับเรา


โอ้ยยยย F5 เว้ย มาบินแถวหอกูหน่อยเร้วววววว 


กูคิดถึงจนใจจะขาดอยู่แล้ว  รู้ไหมมมม

 


     Share

<< เครื่องบินรบถ้าคนเราฟังแต่เหตุผลของตัวเอง...ก็มีแต่ตัวเองเท่านั้นแหละที่ถูก >>

Posted on Sun 27 Jun 2010 0:21


 
อืม....คิดถึงเครื่องบิน จริงๆ
   
Sun 27 Jun 2010 19:23 [2]

พอมานอนฟังเสียง รถ และการจราจรติดขัดที่กรุงเทพ มันทำให้เราได้รู้ว่า เสียง "เครื่องบินรบ F5" ไพเราะเสนาะหู กว่าไหนไหน เลยอะ
matahari   
Sun 27 Jun 2010 4:05 [1]


 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh